depozit
From WikiRecord, the encyclopedia of everything · Dictionary · text from Wiktionary
Romanian
Etymology
Learned borrowing from Latin depositum.
Noun
depozit n (plural depozite)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | depozit | depozitul | depozite | depozitele |
| genitive-dative | depozit | depozitului | depozite | depozitelor |
| vocative | depozitule | depozitelor | ||
Serbo-Croatian
Pronunciation
- IPA(key): /dêpoziːt/
Noun
dȅpozīt m inan (Cyrillic spelling де̏позӣт)
Declension
Declension of depozit
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | depozit | depoziti |
| genitive | depozita | depozita |
| dative | depozitu | depozitima |
| accusative | depozit | depozite |
| vocative | depozitu | depoziti |
| locative | depozitu | depozitima |
| instrumental | depozitom | depozitima |
Further reading
- “depozit”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026